مسافرت در آخرین روزهای تابستانی

30شهریور امسال و جشن عروسی پسرعمه اینجانب بهانه ای شد تا سفری سه روزه به شمال داشته باشیم. از آنجایی که ترسی در وجود ما شعله میکشید که شاید ترافیک باشد و به دلیل پایان تعطیلات سه شنبه ساعت 4:30 صبح  به همراه پدرو مادر عزیزتر از جان و سعیده که به خاطر مرخصی ندادن محل کار همسرش راهی شدیم. جاده که عالی بود خلوت و آرادی ما هم طبق معمول فقط بیست دقیقه ای از  راه رو خوابید و مابقی مشغول مادرآزاری بود و البته خاله هم بی نصیب نماند. وسطای راه هم جایی ایستادیم برای خوردن صبحانه و گل پسر ما با دیدن سرسبزی کنترل خود را از دست داد و دل به دامان طبیعت زد و بازهم مثل همیشه اندک غذایی خورد.

.

ناهار آن روز را مهمان مادر همسر خواهر جان بودیم و از آنجایی که هوا بسیار عالی بود آرادی کل روز رو مشغول بازی در حیاط بود و به دنبال اردک ها و مرغ ها میدوید. ساعتای 5 بود که از اونجا راهی خونه ی مادر شوهر جان شدیم و پروژه ی بعدی آراد بازی  حیاط خانه بود و جایی که میتوان گفت گل پسری عاشق  اونجاست و فکر کنم هیچ جا رو به اونجا ترجیح نمیده. سر شبی هم سری به منزل خواهر همسر زدیم و آراد را به دستان عطیه و علیرضا سپردیم و تفریبا بعد از  45 دقیقه ای گردش و چرخ زدن در باغ و  جاده بازگشتند.

روز دوم هم در پی تصمیمات قبلی به امامزاده ابراهیم رفتیم. از جاده و مسیر و زیباییش هرچه بگویم کم است و خود امامزاده که بالای کوه بود و مردمان قدیمی و کاملا سنتی و پر از مسافر و توریست و خانه های بسیار زیبا و البته گاهی هم دلگیر. بعد از زیارت کردن و خرید سوغاتی جاده را به سمت پایین حرکت کردیم و برای خوردن ناهار در رستوران کوهپایه توقف کردیم. امکاناتش عالی بود . هم وسایل بازی برای بچه ها داشت و هم غذاش عالی بود. منظره ش که حرف نداشت و رودخونه ای بسیار بسیار زیبا پشت رستوران بود.  آرادی که حسابی مشغول بازی بود و کلا با ما کاری نداشت. از طرفی هم که صاحب رستوران پنج تا توله سگ داشت که خیلی ناز بودن. به آراد میگفتم آرادی نری نزدیک بچه هاش مامانشون میادا. میگفت: نه من با مامانش دوستم مامان رویا. از اون طرف هم توله سگا با با هم مشغول بازی بودنو روی هم میپریدن آرادی میومد سرغ سگ و میگفت: پاشو بچه هات دارن دعوا میکنن . سخن کوتاه که اون روز بسیار بسیار خوش گذشت.

رودخونه ی زیبا و آرامشبخش

روز سوم هم که کلا در عروسی سپری نمودیم و از شیطنت های آرادی که هرچی بگم کم گفتم و عدم کنترلش در طول روز و بازی با بچه ها و گاهی اوقات هم  پیچ و تابی هم به کمرش میداد و از شدت خستگی مسیر برگشت رو خوابید  و وقتی رسیدیم خونه ریست شده بود و  دوباره شیطنت هاش رو از سر شروع کرد و ساعتای یک بود که خوابید.

جمعه صبح هم که اول وقت راهی تهران شدیم  و پرونده سفرمون بسته شد.